Bij de jonge, actieve patiënt met een natuurlijke, geleidelijke slijtage van een licht of matig dysplastische heup kan de resurfacing techniek een zeer mooie oplossing bieden, net als bij de jonge patiënten met een klassieke artrose van de heup. De klassieke totale heupprothese heeft als belangrijke probleem het verlies van bot dat optreedt bij het loskomen van de prothese delen. De krachten, die normaal alleen via botstructuren overgezet worden, moeten nu via een metalen implantaat verwerkt worden, deze combinatie van factoren kan leiden tot een aanzienlijk verlies van bot rond de prothese delen.
Nieuwe technieken zijn uitgewerkt om het toch mogelijk te maken een prothese te plaatsen bij jonge, actieve patiënten met een vroegtijdige artrose of heupkopnecrose van de heup, rekening houdend met het feit dat het zeer waarschijnlijk is dat in de toekomst een nieuwe ingreep aan de heup zal moeten uitgevoerd worden gezien de jonge leeftijd.
Bij de resurfacing techniek wordt de heupkop van de patiënt niet verwijderd, zoals wel het geval is bij de klassieke totale heupprothese. Een beperkt deel van de bol wordt afgefreesd (de beschadigde kraakbeenlaag) en die wordt, net als de binnenzijde van de bekkenkom, bedekt met een bolvormige cup. Dit zorgt voor het op elkaar aansluiten (articulatie) van een metalen bol in een metalen schelp. De beperkende factor voor deze techniek bij de dysplasiepatiënt is vaak de heupkom, de vormafwijking is zodanig dat er geen bolvormige holte gecreëerd kan worden waar een cementloze cup, stevig en stabiel, in geplaatst kan worden. Er bestaan speciale dysplasiecups, maar in twijfelgevallen lijkt het beter om een totale heupprothese te plaatsen.
Deze ingreep is eigenlijk dus een heupsparende en tijdwinnende ingreep. Van iedere prothese, hoe correct ook geplaatst, weten we dat ze onderhevig aan heel sterke krachten, ooit zal loskomen.
Doordat de nieuwe heupkop in grootte zeer dicht bij de originele grootte van de heupkop komt is de prothese zeer stabiel en de kans op een luxatie minimaal.
Een hogere graad van activiteit is ook toegestaan in vergelijking met de klassieke totale heupprothese patiënten, zeker voor die sporten en activiteiten waar een normale beweeglijkheid noodzakelijk is.
Afgaande op de diverse studies over de McMinn prothese, de grondlegger van de nieuwe generatie resurfacing protheses, (met 89 tot 99% overleving van de prothese op 7 jaar en in meer dan 80% van de gevallen een uitstekend klinisch resultaat) schatten we de levenduur in op 15 tot 20 jaar.
Natuurlijk moeten we ook bij de resurfacing prothese rekening houden met het feit dat geen enkele prothese eeuwig meegaat, er komt dus ooit een tijd dat de prothese delen zullen loskomen: op dat ogenblik kan de prothese eenvoudig vervangen worden door een klassieke totale heupprothese.
 |
 |
 |
| Conserve Plus | Cormet | BHR |
 |
 |
 |
| ReCap | Durom | ICON |
Als conclusie kunnen we stellen dat bij een vroegtijdige diagnose en een goede keuze uit de diverse behandelingsmethoden, een gunstige behandeling plaats kan vinden voor heupdysplasiepatiënten. Iedere optie heeft zijn voor en nadelen, een grondig gesprek met de huisarts en de behandelende orthopedisch chirurg is dan ook meer dan ooit zinvol en noodzakelijk. Een goede voorbereiding en een goed contact met het hele team, huisarts, chirurg, fysiotherapeut en familie is van groot belang voor het slagen van de operatie en het uiteindelijke resultaat.
Heup.info heeft toestemming gekregen van Chirurgenwerk om te linken naar een uitzending waarin zij laten zien hoe hip resurfacing in zijn werk gaat. Je kunt zien hoe een HR-prothese wordt gemaakt, maar ook beelden van de operatie zelf. Volg deze link. Met speciale dank aan Chirurgenwerk. Het betreft hier de ReCap prothese. En hier nog een korte film van een resurfacing operatie.