Dinsdag 28 maart 2006: reumatologie ( Dr. de Nijs, Maxima Medisch Centrum lokatie Eindhoven ).
Het kraakbeen van de linker heup blijkt bijna geheel verdwenen. De eerder gemaakte rontchenfoto's en MRI-scan wijzen dit uit. Dit verklaart ook de bijna constante pijn bij het lopen en tillen. De reumatoloog stelt een kunst-heup gewricht voor. Vervolg afspraak maken bij orthopedisch chrurg voor een second opinion.
Woensdag 5 april 2006: orthopedische chirurgie ( Dr. den Boer, Orthopedisch Centrum Maxima lokatie Eindhoven ).
Na grondige bestudering van de foto's komt ook de chirurg tot zijn oordeel dat mijn heup vervangen dient te worden. En wel op zeer korte termijn. Er zijn twee opties:
Totale Heup Prothese of Heup Resurfacing:
In goed overleg met de chirurg hebben wij gekozen voor resurfacing. Hoewel de operatie iets zwaarder is, zijn er toch voordelen te noemen voor resurfacing. Zo is het gewrichts-oppervlak groter, waardoor deze ook stabieler is. En ook is de kans op uit de kom schieten kleiner. En mocht deze na lange tijd versleten zijn (het blijft tenslotte een mechanisch gewricht), kan hij nog altijd vervangen worden door een klassieke heupprothese. Nadelen zijn onder andere dat de kogelkop met botcement gemonteerd wordt (duurt iets langer voordat hij volledig vastgegroeid zit) en er is een grotere incisie ( huid insnede ) noodzakelijk, met losmaken van veel spieren, om de prothese in te brengen.
Ook een operatiedatum wordt gelijk vastgelegd: maandag 8 mei 2006.
Ik ben geplaatst in het Joint Care® project. Dit houdt in dat ik een Personal Coach kan kiezen (in mijn geval: Betty) die mij ten aller tijde kan bezoeken en alle informatie over mij kan opvragen. In het team zitten verder de orthopedisch chirurg, de anesthesieassistent, de fysioterapeut, de verpleegkundige uit het ziekenhuis en de wijkverpleegkundige. Het samenwerkingsproject Joint Care® is erop gericht om door voorlichting en begeleiding ons zo goed mogelijk te informeren over de gang van zaken voor, tijdens en na de gewrichtsvervangende operatie. Het resultaat hiervan is dat ik sneller zal revalideren, en daardoor minder lang in het ziekenhuis hoef te blijven. De voorlichtingsbijeenkomst hierover is vrijdag 28 april 2006. Voorafgaand hebben wij een gesprek met onze fysiotherapeut voor instructies en oefeningen.
Maandag 10 april 2006: Pre Operatief Spreekuur; er vinden 2 gesprekken plaats: met de verpleegkundige en met de anesthesioloog. Aan bod komen onder andere de gang van zaken rondom opname (enkele dagen van te voren bellen voor exact tijdstip van de operatie) en ontslag; voorbereidingen op de operatie; de thuissituatie; leefregels/adviezen voor thuis. Ik blijk een lichte allergie voor latex (operatiehandschoentjes!) te hebben. Ook dat wordt dus genoteerd in mijn persoonlijk dossier. En ik mag op de dag van de operatie ( 8 mei 2006 ) geen pijnstiller van mezelf innemen. Dit om eventuele bijwerkingen op de anesthesie te voorkomen. Voor de rest is het vragenformulier geheel doorgelopen, en zonder verdere opmerkingen ook doorgenomen met de anesthesioloog. Met hem wordt ook de vorm van anesthesie doorgesproken. Het wordt lokale anesthesie met een roesje. Ook worden nogmaals alle risico's (hoe klein dan ook) van de operatie doorgenomen. Wederom wordt er op de informatiemiddag op vrijdag 28 april gewezen, om vooral ook dan daar aanwezig te zijn met m'n Personal Coach (mijn Betty dus).
Ook heb ik kontakt opgenomen met onze plaatselijke fysiotherapeuten van het Centrum voor Fysio- en Manuele therapie 'Tongelre', en bij hun mijn situatie uitgelegd. Het geluk wil dat zij bekend zijn met patienten met heup-resurfacing, dus ook daar kan ik straks meteen terecht voor deskundige begeleiding. Hun zijn inmiddels al op de hoogte van mijn naderende komst. Afspraak is dat zodra ik weet wanneer ik het ziekenhuis weer mag verlaten, ik direkt kontakt met hun opneem voor allereest revalidatie hier aan huis, en later bij hun op de praktijk.
Omdat de meeste instanties alleen bereikbaar zijn tijdens kantoor-uren, moet ik dus ook het meeste regelen tijdens de gewone werk-uren. Voor de afspraken in het ziekenhuis en bij de specialisten heb ik met mijn werkgever de Rooy Slijpcentrum b.v. afgesproken, dat ik de verzuimde uren laat boeken als ziekteverzuim. Om zodoende voldoende tijd te kunnen genereren om alles tot in de puntjes te kunnen regelen. Tot nu toe gaat dan ook alles volgens het boekje.
Dinsdag 11 april 2006: Telefonisch kontakt opgenomen met Poly-orthopedie en de Thuiszorg (ZuidZorg) over de situatie thuis: Wat dient er eventueel nog aangepast of aangeschaft te worden ? Omdat de daadwerkelijke operatie pas over 4 weken is, zal de thuiszorg pas in de loop van de komende week kontakt met ons opnemen. Er zitten ook nog de paasdagen tussen. Maar er is dus nog voldoende tijd. Ik ben misschien wat voorbarig om alles al geregeld te willen hebben, maar ik wil dan ook niets aan het toeval over laten. Toch maar effe geduld hebben ! Zegt ook mijn Personal Coach Betty. In de tussentijd heb ik maar effe een fotocollage in elkaar gezet.
Donderdag 13 april 2006: Op mijn verjaardag (klassiek altijd een vrije dag voor mij) zijn we eerst gebak wezen halen voor mijn collega's bij de Rooy, daarna samen met Lucky wezen wandelen rondom de Karpendonkse Plas hier in Eindhoven. Een op het oog niet zo'n lange wandeling (ruim 3 kwartier), maar toch voor mijn linker heup een aardige belasting merk ik nu. Normaal loop ik op een dag wel grotere afstanden, maar dat steeds in korte stukjes. Nu aan een stuk voel ik toch dat het gewricht versleten is. Ondanks de speciale wandelschoenen die ik heb aangeschaft, is het lopen van grotere afstanden aan een stuk vermoeiend. Nadat wij 's-middags nog verschillende winkels bezocht hebben, op zoek naar leuke eetkamerstoelen (kuipstoeltjes) met zwenkwielen, plof ik thuis op de bank neer. Tja, je wilt leuke dingen doen op je verjaardag, en dan kom je nog meer vermoeid thuis, dan van een dag werken. Bij zowel zuidzorg, alsook welzorg hebben we geinformeerd naar een zogenaamde sta-op stoel. Maar de aanschafprijs is ver buiten ons budget: vanaf 2000 oplopend tot 4000 euro ! Te huur zijn ze bij welzorg wel, voor 125 euro per maand, excl. borg van 125 euro, en excl breng en haal-service van 35 euro elk. Dus voor 1 maand stoelhuur moet ik 320 euro neertellen, waarvan ik later nog 125 terug kan krijgen. Toch maar eens rondkijken voor een goedkopere oplossing....
Dinsdag 18 april 2006: Net in mijn lunchpauze belt Leonie van de thuiszorg om een afspraak te maken voor het doorspreken van de thuissituatie. Ze bleek al meerdere malen gebeld te hebben. De afspraak is gemaakt voor maandag 24 april rond 11.45 uur, en zal ongeveer een uur duren. Ook zij had mijn gegevens gekregen via Joint Care®. Zo zie je maar hoe alles mooi aan elkaar sluit.
Zondag 23 april 2006: Als voorbereiding op het bezoek van de thuiszorg heb ik ons bed alvast verhoogd, door tussen de matras en de boxspring een extra matras te leggen. Op verschillende sites wordt namelijk een hoog bed aanbevolen. Ons bed heeft nu de hoogte van een seniorenbed en het in en uit bed stappen heeft ineens een aangename hoogte. Alleen is het bed nu een stuk zachter (wij zijn gewend om op een stevige matras te slapen). Wij zijn benieuwd wat Leonie ervan zal zeggen. Eerst maar eens een nachtje proefslapen. Om half elf 's-avonds hebben we toch maar weer de extra matras verwijdert: het bed is te zacht, waardoor we in een kuil komen te liggen. Het proefslapen vooraf heeft dus geholpen: een extra matras om het bed te verhogen is geen goede oplossing.
Maandag 24 april 2006: Stipt op tijd arriveert Leonie bij ons om de hulp van de thuiszorg door te spreken. Het verhogen van het bed is achteraf niet noodzakelijk gebleken. Het hangend toilet beneden is wel hoog genoeg, het hangend toilet boven is te laag. Maar wanneer ik voor het naar bed gaan, beneden het toilet gebruik, is een toiletverhoger niet eens noodzakelijk.
Opmerkingen worden wel geplaatst over het ontbreken van een trapleuning rechts, de hoge opstap van de douchebak, en het ontbreken van een zitgelegenheid in de douche (douchestoel). Ook het ontbreken van een hoge stoel in de woonkamer komt ter sprake. De extra trapleuning is niet noodzakelijk, omdat wij links wel een leuning hebben, en ik in overleg met de fysiotherapeut moet leren die te gebruiken bij het traplopen. De douchebak zelf heeft een antislipprofiel, maar de instap van de douche is voor na een heupoperatie aan de hoge kant: 30 centimeter. Oppassen dus daar ! Een douchestoel is te huur via zuidzorg. Als gemakkelijke stoel voor de woonkamer wilde ik toch een sta-op stoel aanschaffen. Leonie raadde mij aan mijn zorgverzekeraar te bellen en na te gaan in hoeverre zij die aanschaf vergoeden. Een telefoontje leerde mij dat deze geadviseerd dient te worden door de behandelende chirurg. Woensdag krijg ik hier verder bericht over. Ook heb ik nog op advies van Leonie al een afspraak gemaakt bij mijn fysiotherapeut voor na mijn ontslag uit het ziekenhuis. En de afspraken voor de wondverzorging hier aan huis zijn al vastgelegd in de agenda.
Verdere informatie die ons gegeven wordt betreft het spuiten tegen trombose (6 weken lang). Omdat dit bloedverdunners zijn, wordt nog eens extra gewezen op wondjes die dan niet snel zullen helen. Ook de verbandmiddelen die ik via een recept na de operatie bij de apotheek moet ophalen komen ter sprake: speciale pleisters en verband. En een tangetje om de hechtingen te verwijderen. Dit laatste zal Leonie hier thuis doen. De laatste vragen die ik nu nog zou kunnen hebben worden aanstaande vrijdag op de Joint-Care® bijeenkomst behandeld: welk ondergoed moet ik aan: een boxershort of een normale slip ?
Vrijdag 28 april 2006: samen met Betty om half twee naar de afspaak bij fysiotherapie met Jasmijn Schut. Zij kontroleert allereerst mijn lichamelijke gesteldheid: hoe ver kun je welke ledematen bewegen. Vooral de beperkingen van de linker heup worden nauwkeurig in kaart gebracht. Dan worden de meegebrachte krukken afgesteld op hoogte en moet ik ermee leren lopen. Dan de trap op lopen met krukken. En de trap af. Ook dit gaat na enig oefenen. Jasmijn noteerd alles in mijn persoonlijk dossier. Zaken die ik zeker mee moet nemen naar het ziekenhuis zijn: een lange schoenlepel, een joggingbroek, boxershorts (die vraag is bij deze dus ook beantwoord) en ruime stevige schoenen.
Om 15.00 uur is de informatiebijeenkomst van Joint Care® in het auditorium. In een kort welkomswoord wordt ons (wij zijn in totaal met zo'n 25 patienten met hun coachen) uitgelegd wat ons te wachten staat die middag: een audiovisuele-presentatie toegelicht door de verschillende specialisten. Een duidelijke video-presentatie (30 minuten) toont het gehele proces vanaf de eerste afspraak met de orthopedisch chirurg die de diagnose steld , via de anesthesioloog, de chirurg, de recouvery, de verpleegafdeling, de fysiotherapeuten tot en met het ontslag uit het ziekenhuis en de fysiothrapie aan huis en de thuiszorg. Dit hele traject tot volledig herstel duurt voor een heupoperatie gemiddeld 3 maanden. Na de video komt de thuiszorg aan het woord, die m.b.v. spreadsheeds, hun medewerking uitleggen: eerste huisbezoek voor de thuissituatie op te nemen en informatie te geven over het lenen van hulpmiddelen. En na het ontslag uit het ziekenhuis doen zij de wondkontrole en verwijderen zij de hechtingen. De medische aspecten worden door een assistent-chirurg uitgelegd en toegelicht. Ook krijgen wij een heup-prothese te zien die de zaal rond gaat. Zo wordt de angst voor de operatie kleiner gemaakt. De fysiotherapeut legt het nut van de oefeningen uit die voor-en na de operatie gedaan moeten worden. Bewegen is zeer belangrijk ! De anesthesioloog doet haar praatje over de verschillende vormen van verdoving en pijnstilling van voor-, tijdens en na de operatie. De verpleegkundige zorg komt tot slot aan het woord en legt de hele situatie uit over het verblijf op de 10-de etage. Er zijn 4-persoons slaapkamers (welke ook uitsluitend bedoeld zijn om te slapen en TV te kijken in bed) en er is een grote huiskamer, waar iedereen weer in het ritme gebracht gaat worden van het dagelijkse dingen doen. Ook staan er daar relax-stoelen met eigen telefoon. Hun motto is "welzijn in plaats van ziek zijn". Tijdens ieder specialisme was er de mogelijkheid om vragen te stellen, en dit werd dan ook veelvuldig gedaan.
Overigens is het persoonlijk zorgdossier behalve een fysieke map, ook een electronisch dossier, dat via de mail alleen voor alle belanghebbenden toegankelijk is. Na afloop van de presentatie hebben we nog een kijkje kunnen nemen op de geheel gerenoveerde 10-de etage alwaar de opname plaats zal vinden en de eerste week van het herstel.
Zaterdag 29 april 2006 (Koninginnedag): op een van de vele vrijmarkten hier in Eindhoven vinden we een nieuw badbankje, waardoor ik verhoogd in bad kan gaan zitten. Ook nieuwe ruime stevige schoenen zijn gevonden.
Maandag 1 mei 2006: Effe wat afleiding van de naderende operatie. Wij gaan op kraamvisite bij een heel sympathiek echtpaar hier in de wijk. Hun tweede kindje (een meisje Mila genaamd) is precies 4 weken geleden geboren, en dat vraagt gewoon om een bezoekje. Betty heeft als kraamcadeautje een slabbertje met naam er op geborduurd, en een patchworkdekentje gemaakt. Wij hebben samen een heel gezellige avond allen tesamen. De baby houdt zich in het begin heel rustig, maar Lydia (moeder) vertelt ons dat Mila wel af en toe moeite heeft met de voedingen. Ze spuugt gedeeltes weer uit. En ze lijkt krampjes te hebben. Op dat moment begint Mila ineens te huilen. Zowel Patrick (vader) alsook Lydia kommeren zich meteen om haar. Na een kwartiertje krijgt Mila borstvoeding en lijkt alles weer rustig te verlopen. Toch laat ze zich nog geregeld horen. Zij is echt het middelpunt van de avond. Maar wij hebben heerlijk effe kunnen genieten van een baby, en ook hebben wij weer eens gezellig kunnen praten over het werk, de buurt, de huisdieren, onze nooit vervulde kinderwens, en baby's in het algemeen. Hun zoontje Cas (21 maanden oud, geboren 07-07-2004) zie ik iedere avond wanneer ik met onze Chihuahua's ga wandelen. Hij zit dan op de vensterbank wanneer hij omgekleed wordt om te gaan slapen.Wanneer Cas ons dan ziet, begint hij enthousiast te zwaaien. Gewoon leuk iedere avond opnieuw. Bedankt Patrick & Lydia, voor deze avond !
Woensdag 3 mei 2006: Voorlopig effe de laatste oefenavond van de Bechterew-vereniging Eindhoven voor mij. De strekoefeningen van het linker been zijn af en toe pijnlijk. Er wordt tijdens de oefeningen in de fitnessruimte traditioneel veel gepraat onderling en ook veel gelachen. Het is echt een gezellige vriendenkring. Inmiddels weten bijna al mijn collega's daar af van de naderende operatie, en ze wensen mij dan ook massaal sterkte toe. Ook de mensen waarmee ik eigenlijk nauwelijks contact heb, zijn geinteresseerd in mijn operatie. Ik heb ze verwezen naar deze pagina's van waar ik ze op de hoogte zal houden.
Donderdag 4 mei 2006: Vandaag tussen 13.00uur en 14.00 uur moet ik effe bellen hoe laat de operatie maandag precies plaats zal vinden, en hoe vroeg wij dan in het ziekenhuis aanwezig moeten zijn. Resultaat: melden om kwart over elf bij de afdeling opname. De operatie zal plaatsvinden om kwart voor 1.
's-Avonds heb ik nog wat praktische dingen gedaan zoals mijn haren genipt, want daar zal ik de komende weken ook weinig zin in hebben. En ik heb de inhoud van mijn tas gekontroleerd die ik mee zal nemen. Nu heb ik nog voldoende tijd om desnoods iets extra's aan te kunnen schaffen.
Vrijdag 5 mei 2006: voorlopig effe mijn laatste werkdag bij de Rooy Slijpcentrum b.v. Alles heb ik overgedragen aan mijn collega's. Ik verwacht bijna geen problemen de komende weken. En ze weten dat ze mij altijd (nou ja, bijna altijd) kunnen bellen op mijn mobiele nummer. Overigens mag je op de 10de verdieping van het ziekenhuis gewoon de mobiele telefoon gebruiken. Deze stoort daar geen medische apparatuur. In een kort persoonlijk gesprek met Dirk de Rooy zeg ik dat ik toch een beetje opzie tegen de operatie. Altans tegen het feit dat het onderlichaam een tijdje gevoelloos zal zijn. Juist van dat heb ik nu schrik !
Zaterdag 6 mei 2006: Eindelijk dan toch nog een dekmatras kunnen vinden voor op ons bed. Jammergenoeg is het maar een 1-persoons. Maar toch aangeschaft. Het bed heeft nu aan mijn kant de hoogte van een seniorenbed welke zorgt voor het makkelijk in- en uit bed kunnen stappen. Aan Betty's zijde heb ik een onderdeken dubbel gelegd onder het hoeslaken. Nu is haar kant bijna even hoog als mijn kant. Dus geen hinderlijke drempel tussen ons in bed.
Ook hebben we nog enkele T-shirtjes en polo-shirtjes gekocht. Altijd gemakkelijk om snel aan te kunnen trekken. In mijn kledingkast heb ik enkele wijde, dunne (al dan niet korte-) broeken gevonden die ik ook mee zal nemen naar het ziekenhuis. Wat ik me steeds meer realiseer is dat ik gedurende langere tijd niet kan hobbyen. Ik zal mijn vrije tijd anders nuttig moeten invullen. Waarschijnlijk met het doen van oefeningen en zo... Vandaag heb ik ook nog het onkruid verwijdert rondom het huis. En samen met Betty verschillende wassen gedraaid. Je wilt tenslotte zo min mogelijk werk laten liggen.
Zondag 7 mei 2006: Vandaag is Betty jarig (PROFICIAT !). Betty wilt toch nog iets leuks maken voor Mees, een jongetje uit onze woonwijk die ook vandaag jarig is (5 jaar). Gisteren mislukte dit steeds. Nu is ze goed uitgerust en vol goede moed. Het enige dat ik nu nog moet doen voor morgen is mijn tas inpakken. Alles ligt al gereed. Maar het is zo'n mooi stralend weer buiten, dat roept gewoon om iets buiten te gaan doen ! Dus wij gaan op verjaardagsvisite bij Mees. Eerst waren wij de enige 2 gasten, maar na een klein kwartiertje liep het vol met familie van Mark en Suzanne. Betty mocht Siem (Mees' jongere broertje van enkele maanden oud) de fles geven. En dat deed Betty zeer professioneel. Wij hebben zo een prachtige dag gehad. 's-Avonds heb ik mijn tas ingepakt en nog maals gecontroleerd of ik echt alles bij me heb. Dan is het tijd om naar bed te gaan....
Maandag 8 mei 2006: de dag van de operatie. Wij hebben toch redelijk uit kunnen slapen (tot 8 uur). Met de honden mijn gebruikelijke ronde gemaakt. Ik zie dan ook steeds dezelfde mensen: Lydia is druk bezig Mila te voeden; Martin laat zijn 2 Berner Sennen's uit; en Mark brengt Mees en Siem naar het dagverblijf. Ik ga me nu douchen (heb als ontbijt alleen een beker melk op) en ga dan alles pakken om naar het ziekenhuis te gaan samen met mijn lieve coach Betty.